Skip to content 
Maar we kozen ervoor om eerlijk te zijn, om opnieuw te beginnen — niet als perfecte christenen, maar als mensen.
Vandaag, twee jaar later, zingen we nog steeds in dezelfde kerk.
Niet naast elkaar, maar samen.
Hij is opener geworden, kwetsbaarder.
En ik? Ik heb geleerd dat geloof niet alleen in gebed zit, maar ook in eerlijkheid, in communicatie, in de moed om de waarheid onder ogen te zien.
Ik vertrouw hem niet blind meer.
Maar ik vertrouw op iets groters: groei, herstel en de kracht van eerlijkheid.
En elke keer als hij zegt:
“Ik ga kamperen met de mannen,”
glimlach ik zachtjes en antwoord:
“Stuur een foto.”