Onze trouwdag voelde als een droom die werkelijkheid werd. Alles was perfect — de witte rozen, het zachte licht, de muziek die leek te dansen op het ritme van onze harten. Greg stond aan het altaar met die warme glimlach die mijn zenuwen liet verdwijnen. Toen ik zijn hand vastnam, wist ik: dit is mijn thuis.
Na het feest bracht een chauffeur ons naar het landhuis dat zijn ouders voor ons hadden klaargemaakt. Het was ruim, met een open haard en ramen die uitkeken over een stille tuin. Greg was de hele rit door vrolijk, vol grapjes en plannen voor onze toekomst. Hij kon zijn ogen niet van me afhouden.
In de slaapkamer hing een zachte spanning in de lucht. Het was geen ongemakkelijke stilte, maar een mengeling van liefde, verwachting en een vleugje verlegenheid. Greg kwam achter me staan, zijn handen gleden voorzichtig naar de rits van mijn jurk.
Hij lachte. “Je hebt geen idee hoe mooi je bent…….